Hardlopen en de Touaregs

Foto door: Ineke Hemminga

Foto door: Ineke Hemminga


Over het algemeen is hardlopen een vrij solitaire sport. In mijn geval loop ik mijn rondje, maak ik mijn hoofd leeg en kom fris en fruitig weer thuis. Heerlijk vind ik het.

Alleen…bij mij liep het al een tijdje allemaal niet zo hard. Sinds Yara haar geboorte mei 2013 wil het maar niet lukken om lekker in het loopritme te komen. Eerst kreeg ik last van mijn schenen. Toen kreeg kramp in mijn kuiten. En na wat vriendelijke druk van de lopers van mijn loopgroep heb ik toch maar contact gezocht met een fysiotherapeut. En zo ben ik bij Peter van den Belt terecht gekomen. Prima kerel, hij is een goede sportfysiotherapeut en loopt zelf ook hard. Hij begrijpt dus precies waar ik tegenaan loop (excusez de onbedoelde flauwe woordgrap).

Gevolg? Ik onderwerp me al weken aan een stringent rek- en strekschema. De kuiten, de schenen, de hamstrings, de enkels, wat rek en verstevig ik niet? En nee, niet een keer per dag. Nee, ik doe dat meerdere keren per dag. En vanavond? Vanavond was het eindelijk zover. Na de 2-0 overwinning op Chili wilde ik even een ererondje rennen. Even genieten van mijn nieuwe, verbeterde benen. Dus rekken en gaan!

Rustig opbouwen, dus eerst wandelen. Ik loop achter een vrouw die aan het rekken is. Ze voelt mijn aanwezigheid en kijkt achterom. “Goed volk hoor”, roep ik. Ze vertelt me dat ze haar armen aan het rekken is, omdat dat zo lekker ontspannen voelt. Ik vertel haar op mijn beurt van mijn rekoefeningen. En zoals dat vaak gaat met mij, beland ik van het ene op het andere moment in een geanimeerd gesprek met een willekeurige vreemde dame.

Voordat ik de straat uit ben, heb ik dus ineens een wandelmaatje gevonden. Machtig mooi, want ik ben een groot fan van spontane ontmoetingen. We wisselen van gedachten en ik vertel Ineke Hemminga dat ik graag schrijf over bedrijven die dingen beter, anders en duurzamer doen. En laat zij nou net volledig binnen die categorie vallen. Want naast het organiseren van reizen door de woestijn in Zuid-Algerije, verkoopt ze ook de meest schitterende Touareg sieraden. En als klap op de vuurpijl herinvesteert ze ook nog een deel van de opbrengst in projecten om het leven bij de Touareg allemaal net even iets beter en makkelijker te maken. Kortom geweldig en een mooi voorbeeld van maatschappelijk verantwoord ondernemen.

Met een hoofd vol met inspiratie en maar een paar honderd meter wandelen in de benen schrijf ik dit stukje. Want van hardlopen is het daarna niet meer gekomen. Wel voel ik me vrolijk, geïnspireerd en blij en dat is precies de reden waarom ik loop!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s