Gewoon Koffie. Met Ritzo.

Gewoon Koffie
Oh, wat gebeuren er veel mooie dingen in de Stad Groningen. Een van de initiatieven die mijn aandacht trok was er een van Ritzo ten Cate: Gewoon Koffie. Het idee is om gewoon een kop koffie te drinken met iemand die op straat leeft. Of eigenlijk nog belangrijker: gewoon tijd nemen om een gesprek te voeren van mens tot mens. En natuurlijk, daar wilde ik meer van weten. Na een afgezegde afspraak op het Inspiratiefestival Let’s Gro en drukte aan de kant van Ritzo, is het dan eindelijk zover.

Een ontmoeting. Op de trappen van het VVV-kantoor in Groningen. Met een broodje kaas erbij en de zon op onze bol ontmoeten we elkaar voor het eerst. Helemaal goed. Nooit geweten dat bovenop het VVV-kantoor er een afdakje is, waar je als dakloze lekker vrij staat van de regen en de wind. En waar je nog af en toe wat kunt scoren ook. Dan bekijk je zo’n plek ineens met een heel andere blik.

Omdat ik graag aantekeningen wil maken van ons gesprek, verkassen we al snel naar de Coffee Company in de Ebbingestraat. In het kloppende hart van Groningen. Of, als je daar oog voor hebt, middenin het leefgebied van veel van de daklozen van Groningen. En dus komen er heel wat kennissen van Ritzo langs wandelen. Door daar met Ritzo te zitten, maakt hij zichtbaar wat ik eerder maar deels zag. Want, wat zijn er toch veel mensen die een moeilijk leven leiden. Mannen en vrouwen die het in deze complexe samenleving gewoon niet redden.

We zitten op het terras en Ritzo deelt zijn kennis over de mannen die voorbij wandelen. De ene keer, bij een wat oudere man, pakt Ritzo snel zijn mobiele telefoon van tafel. De andere keer vertelt hij dat de jongen die langsloopt tijdelijk is ondergedoken in Groningen, omdat het hem in een andere grote stad in Nederland te heet onder de voeten wordt. Ook komt er een jongen langs met een gemuilkorfde hond. De baas zit niet lekker in zijn vel, waardoor de hond gevaarlijk gedrag vertoont. En ja, het verhaal van die ex-dakloze vader en moeder, die net alles weer wat op de rit hebben en nu een kleine baby hebben? Pffff. Ik weet als geen ander hoe moeilijk het is om kinderen op te voeden. En dan heb ik mijn leven redelijk op orde.

Terwijl wij aan onze dubbele espresso nippen en nog een muntthee bestellen, parkeert er een enorme dure auto in. Een auto van anderhalve ton en muntthee, terwijl de daklozen je aan alle kanten passeren. Een schril contrast. Wat mij echter misschien nog wel het meeste in bijgebleven aan ons gesprek is de harteloosheid waarmee wij als maatschappij onze daklozen behandelen. We zien ze niet meer als mens. We negeren ze en zien ze niet staan. En alleen daarom is het zo mooi wat Ritzo doet. Hij opent ons de ogen.

Wil jij ook een dakloze een beetje helpen? Kansen genoeg. De schatting is dat er alleen al in Groningen rond de 1000 à 1500 dak- en thuislozen zijn. Dus, drink eens een een kop koffie en voer een gesprek van mens tot mens. En is dat te spannend? Dat snap ik best. Daarom kun je je ook inschrijven voor een wandeling door de stad Groningen. Onder begeleiding van een ex-dakloze. Op 23 mei is er weer een. En, nee, dit is niet zomaar een wandeling. Grote kans dat je daarna nooit weer met dezelfde blik naar Groningen kijkt.

PS En die leukerd met die koffie? Dat is niet Ritzo. Dat is Leendert: een van de gidsen!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s